چقدر از تو دور ماندم ، جقدر از خود دور ماندم . کلامم را با چشم دل بخوان که ببيني آن را با آب زلالي از جنس اشک نوشته ام . آن را بخوان که حديثي از فراق تو ست. آن را بخوان وبدان که از خود توان نوشتن نداشتم .

يادم است که ميگفتي بايد به آنجايي که لايق آنيم برسيم يعني بهشت برين . اما ميداني که بي تو يافتن مسير بهشت چقدر دشوار است . آخر نشان آن را از که بپرسم که خود راه گم کرده نباشد و از که بپرسم در حالي که هيچ  راه شناسي نمي يابم ودر اين سراي بي کسي تنها خود را ميبينم بي تو و تنها و نمي دانم بعد از تو چه کسي با لبخندش مرا به سوي خدا خواهد خواند و چه کسي با نگاهش قلبم را آرام خواهد کرد که مهدي (عج) مي آيد . ديگر چه کسي عصا زنان راه نماز را نشانم خواهد داد  . ديگر چه کسي با قطرات اشکش بذر حب مولا را در دلم خواهد کاشت .

کاش بودي ودستم را مي گرفتي يا شايد اي کاش من بودم در آن مسيري که تو در آن قدم بر   مي داشتي . ولي افسوس که آن راه را گم کرده ام ، همان راهي که تونشانم دادي ، راه بهشت را مي گويم ، همان بهشت گم شده .

يادت هست آن روزي را که رفتي ، من در کجاي اين مسير بودم ، حال آرزو دارم همان جا مانده بودم تا لااقل راه را گم نکرده بودم . اما ميدانم که نمي توان در يک جا ماند وبايد رفت واز اين روست که به اميد خدا به خود جرئت حرکت دادم و مي دانم آن را به مدد تو خواهم يافت .

ميم مثل ...

ميم مثل محبت . ميم مثل مهرباني. ميم مثل مدارا. ميم مثل  مرام .ميم مثل معرفت

ميم مثل  من با تو .

ميم مثل مادر

مادر مثل عشق . مادر مثل ايثار .  مادر مثل دستان  گرم.

مادر مثل آرامش مثل صفا مثل همه چي

مادرعزيزم ، به اندازه  تمام داشته هايم دوستت مي دارم .

مادر عزيزم ، به اندازه تمام نداشته هايم دوستت مي دارم .

مادر عزيزم به اندازه تمام عشقهاي روز زمين دوستت مي دارم .

و تا ابد به بودنت در  زندگيم محتاجم.

تنهايم مگذار، اي صميمي ،اي مهربان ،اي عزيز

مادر م به حرمت ،حرمت زنان عالم دوستت مي دارم .

اگر هنوز زن بودن و زن ماندن  اعتبار و افتخار است به حرمت فاطمه است .

بانوي آب و آفتاب زنان سرزمين من به خود مي بالند که تو اسوه آنهايي

ميلاد گل ياس و فرزندش مبارک

 پ .ن:

هيچ کسي توي دنيا اندازه مادرم بهم آرامش نمي ده.

اميدوارم خداوند همه مادران  را از ما راضي نگه داره .

اميدار  م همه شما دوستان امروز خدمتت مادران بزرگوارتون رسيده باشين .

شنيدن موسيقي وبلاگمم خالي از لطف نيست .

و خدمتت دوستاني که مادر براشون معناي نبودن داره . بايد بدونن روز مادر مصادفه با شب جمعه  . مي دونيد که مادرها چه  در قيد حيات باشن چه ... هميشه دعا گوي فرزندانشون هستن.

اي نگاهت نخي از مخمل و از ابريشم

ديرگاهيست که هر شب به تو مي انديشم

 به تو آري به تو يعني به همان منظر دور
به همان سبز صميمي به همان باغ بلور

 به تبسم به تکلم به دل آرايي تو
به خموشي به تماشا به شکيبايي تو

 به همان زل زدن از فاصله ي دور به هم
يعني آن شيوه ي فهماندن منظور به هم

 در من انگار کسي در پي انکار منست
يک نفر مثل خودم عاشق ديدار منست

 يک نفر ساده چنان ساده که از سادگيش
مي توان يک شبه پي برد به دلدادگيش

 يک نفر سبز چنان سبز که از سرسبزيش
مي توان پل زد از احساس خدا تا دل خويش

 دير گاهي شبحي آفت جانم شده است
اول اسم کسي ورد زبانم شده است

 آي! بي رنگ تر از آينه يک لحظه بايست !
راستي اين شبح هر شبه تصوير تو نيست؟

 اگر اين حادثه ي هر شبه تصوير تو نيست
پس چرا رنگ تو وآينه اينقدر يکيست؟

 حتم دارم که تويي آن شبح آينه پوش
عاشقي جرم قشنگي ست در انکار مکوش!!

                       اگر تنهاي تنها شوم باز هم خدا هست 

              زندگي  يعني نان آزادي فرهنگ ايمان و دوست داشتن!

کوير انتهاي زمين است؛ پايان سرزمين حيات است. در کوير گويي به مرز عالم ديگر نزديکم و از آنست که ماوراء الطبيعه را در کوير به چشم مي‌توان ديد، مي‌توان احساس کرد و از آن است که پيامبران همه از اينجا برخاسته‌اند و به سوي شهرها و آباديها آمده‌اند.

         در کوير خدا حضور دارد!

هراس من از مرگ نيست

                                             هراسم من از 

                                                                          بيهوده زيستن است

وقتي که ديگر نبود
من به بودنش نيازمند شدم
وقتي که ديگر رفت
من به انتظار آمدنش نشستم
وقتي که ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد
من او را دوست داشتم
وقتي که او تمام کرد
من شروع کردم
وقتي او تمام شد
من آغاز شدم
و چه سخت است تنها متولد شدن
مثل تنها زندگي کردن است
مثل تنها مردن !!!

چقدر روح محتاج فرصت هايي است که در آن هيچ کس نباشد!

چند وقته خيلي بهم ريختم . خيلي خسته شدم. کاشکي زندگي يه دنده عقبم داشت که هر وقت مي خواستي  مي زدي عقب و برمي گشتي نقطه اول ... 

توي سکوت و تاريکي شب داشتم راديو گوش مي دادم و فکر مي کردم  چرا زندگي دنده عقب نداره؟

 يهو گوينده  گفت :" يه چند دقيقه وايستا  برگرد به عقب . ببين تا حالا که به اينجا رسيدي همش  

لطف خدا بوده ، هميشه کمکت بوده ، پس نترس توکل کن و ادامه بده." 

دلم خيلي قرص شد. تصميم گرفتم فردا صبح که پا شدم از ته دلم يه يا علي بگم يه جور ديگه شروع

 کنم .يه جوري که هيچوقت حسرت اينو نخورم که چرا زندگي دنده عقب نداره . 

خداي من کمکم کن . يه راه طولاني جلومه پر از فراز و نشيب . اگه لحظه اي غفلت کنم

                                                             **********************************************